Red. paryskiej KULTURY
Emigrant wiele rzeczy powinien:
chwytac sie kazdej pracy, chodzic prostymi drogami,
z gory za wszystko dziekowac, nawet jesli nic nie otrzymal
wierzyc, ze sa miasta i kraje szczesliwe,
w ktorych rozumieja rozpacz i samotnosc,
tam lato koszami warzywa zbiera
a jesien kolorowo barwi liscie drzew
przed wyslaniem ich do szarych ojczyzn emigrantow,
kazda sekunda jest perla oceanu zycia
a zycie jest ponad wszystko, potrzebne dla innych
serca wiedza o tym skladaja kamienie spraw publicznych,
bo gdy co, lub w razie czego mozna rozpoczac budowle,
nowej ojczyzny w starej ojczyznie
emigrant powinien pamietac o przeszlosci, ale takze
powinien patrzec w przyszlosc, myslec o nowych pokoleniach,
na ktore splywa krew przelana zolnierzy i atrament poetow,
nie odrzucac ojczyzny krzywych plotow, malych mieszkan,
odrapanych domow, w ktorej kleska jest brak deszczu i nadmiar deszczu
brak urodzaju lub nadmiar urodzaju:
choc ciezkie czasy zawsze przed toba zawsze znajda sie tacy
co beda chcieli podlozyc mu noge, oskarzyc o zabieranie
pracy, przestrzeni zyciowej, zly stan gospodarczy panstwa,
kleski, nieurodzaje, powodzie i wszystko to co najgorsze,
emigrant powienien byc szczesliwszy
od innych i raz na zawsze zrozumiec,
ze jesli ktos go nie lubi to tylko z zazdrosci,
bo jemu przeciez jest dobrze,
nawet bardzo dobrze, co do milosci
to trzeba pamietac, ze to choroba
kochac tyle na ile stac, no moze odrobine wiecej,
ale bardzo ostroznie z miloscia
nie nalezy przesadzac w szczegolnosci
wobec starej ojczyzny.