W slonecznej i szczesliwej XVI wiecznej Hiszpanii
byli malo sloneczni i szczesliwi
w bogatej Hiszpanii byli biedni i nudzili sie
a bieda zmieszana z nuda tworzy proch strzelniczy
brak stalego zajecia plus nadmiar czasu
urodzil im nadzieje, ze gdzies indziej jest lepiej
stracency bez skrupulów, gotowi na wszystko
dlatego tacy ludzie jak Juan Rodriguez Cabrillo
czy Vasco de Balboa albo Hermando Cortes
byli dla nich jakims rozwiezaniem
Zaciegali sie na statki z taka ochota jakby
uchodzili z plonecych domów
powierzyli swoje zycie wiatrom, wodzie, rybom,
gwiazdom oraz kapitanom
droga do Indii byla juz odkryta przez Kolumba
legendarna wyspa Kalifornia oplywajeca w zloto
oraz siedem zlotych miast Cibala
perly i brylanty wielkosci kurzych jaj
czekaly na smialków, zapraszaly
kobiety o przepieknej urodzie z trzema piersiami
czekala na nich slawa i zaszczyty
na drodze do bogactwa mordowali Indian a miejsca
postojów nazywali imioniami swietych
umierali z glodu, wycieczenia, pragnienia,
marzen o bogactwie, chciwosci, ryzykanctwa
rzadko kiedy z tesknoty, czy milosci do ojczyzny
gineli w walce z Indianami
w czaszkach ich weze pustynne mialy schronienie
naprawde niewielu zywych wrócilo do Hiszpanii
pieknie opaleni ale bez zlota i bez zmyslów
mówili przy dzbanie wina w ciemnej karczmie
o kolorze nieba, wielobarwnych ptakach,
mosieznych legendach i czerwono-skórych
konali w samotnosci.