Prawda
Sam jednak problem przedstawiony we wspomnianej produkcji warty jest chwili. Kościół parafialny w małej amerykańskiej miejscowości współczesnej. W kościele figurka Matki Boskiej, na której obliczu pojawiają się łzy. Młody wikary podejrzewa, że sprawa "cudu" jest sfingowana i postanawia wspólnie z miejscowym posterunkowym urządzić pułapkę na dowcipnisia. Zjawia się jednak proboszcz zawiadomiony, że w kościele błyskają jakieś latarki i zasadzka spala na panewce. Jednak wikary nie daje za wygraną i po stwierdzeniu przez laboranta chemicznego, iż łzy to olej do frytek, logiczną dedukcją trafia do sprawców całej afery. Okazują się nimi lokalni sprzedawcy frytek. W międzyczasie jednak proboszcz akceptuje wersję autentyczności cudu i na czele procesji wprowadza wiernych do kościoła. Młody wikary zdumiony takim obrotem sprawy próbuje oponować wobec swojego przełożonego.
Jakimi argumentami operuje proboszcz? To cud, mówi on. Czy widziałeś kiedyś dotychczas w kościele pana X i Y? A teraz przyszli. Umocniła się wiara w pozostałych. Sprzedawcy frytek natomiast, po przyznaniu się do winy mówią: Obroty nam wzrosły i innym w okolicy przez to, że więcej ludzi tu przybywa, komu to przeszkadza? A co na to młody wikary, jakie uzasadnienie ma na obronę swojej postawy? Pomijając fakt, że jest przedstawiony trochę jak tzw. "pospolity niedowiarek" ma tylko jeden argument: PRAWDA.
W imię prawdy chce aby cud przestał być cudem, bo oparty jest na fałszu. Nie pamiętam jak kończy się film, bowiem jest w nim istotny ten jeden tylko aspekt: rola prawdy w życiu. Czy prawdą jest to, co zwykliśmy za nią uważać, to znaczy rzeczywisty stan faktyczny? Czy też może to, co za prawdę uznaje większość, lub też aktualna władza? Pytanie niezwylke istotne w czasach, gdy zasadniczą potrzebą człowieka staje się umiejętność rozpoznawania prawdy.
sobota, 13 marca 1999
