Penetracje Symbolu 44 są hołdem dla jednego z największych utworów artystycznych jaki pojawił się w literaturze świata; Dziadów Adama Mickiewicza. Utwór ten wchodzi w rejony mistycyzmu, spirytualizmu, wizjonerstwa religii i filozofii. To potężne dzieło jest hermetycznie zamknięte i niedostępne dla świata. Ale czy słusznie?
Szekspirowska strofa: być albo nie być wypowiedziana przez Hamleta jest bliska każdemu kulturalnemu człowiekowi na ziemi. Poetyckie, tajemnicze, enigmatyczne, mistyczno spirytualne tragiczne i potężne dzieło; Dziady dotyczy tylko jedynego narodu na kuli ziemskiej. Posiada treści ponadczasowe, fascynujące i stanowi Świętą Księgę Polaków. Takie słowa jak; Wskrzesiciel Narodu... a imię jego czterdzieści i cztery elektryzowały i może w dalszym ciągu elektryzują naród. Proces ten potężnieje zwłaszcza w chwilach trudnych dla narodu co szczególnie ostro rysowało się w okresach niewoli i ucisku.
Próbując wejść w tajemniczy wizyjny krąg wieszcza należy usiłować zrozumieć symbolikę wieszcza, a zarazem przeanalizować spełnione już fakty historyczne które wieszcz widział sto lat naprzód. Najbardziej zaskakujące są te strofy które dotyczą papieża zwłaszcza silnie się nasuwające z okazji Jego wizyty do Polski. Jawiące się w dziadach strofy wywołują potężne wrażenie i stają się dzisiaj wprost przeraźliwie jasne.
To namiestnik wolności na ziemi widomy, on to na sławie zbuduje ogromy swojego kościoła.
Dlatego Penetracje są skromnym przyczynkiem do zadumy i hołdu zarówno dla Mickiewicza, to co u niego jest genialne, potężne, dramatyczne, i wieczne.
Na wystawie zostały przedstawione następujace postacie:
Otaczają nas postacie, duchy i zwidy zastygłe w hieratycznych monumentalnych pozach. Stanowią ziarna i ogniwa w toczącym się procesie historii. Symbol 44 jest na nich budowany i oni stanowią podbudowę do tego co się rozwija już w w naszej epoce. Wytłumaczeniem symbolu wydaje się pewien skrót myślowy pod którym wieszcz ukrył skomplikowany proces rozwojowy narodu z ujęciem tego co jest w Polskim Narodzie najlepsze i najszlachetniejsze, a więc i te wszystkie ofiary, zrywy i poświęcenia wielkich bohaterów narodu jak i tych anonimowych które zostały tragicznie poniesione. 44 to tryby toczące się i pokazane jako koło historii które się toczy i przemija. Filozoficzny rebus zawarty w utworze w znacznej mierze należy do przeszłości i zawiera się w kultowej księdze Narodu - Dziadach.
Jako podsumowanie należało by się zastanowić nad faktem że ilustracyjność Dziadów w tej czy innej formie może ten utwór wyprowadzić na szerokie wody świata i pozwolić zrozumieć innym narodom i kulturom dzieło które powinno być własnością ziemskiej kultury.
Galeria Temporary Contemporary
Kraków, ul. Dolnych Młynów 7
Krakowska Galeria Sztuki Nowoczesnej, w czerwcu prezentowała Jerzego Feinera
Nad ludy i nad króle podniesiony.
Na trzech stoi koronach a sam bez korony.
Na czarnych ogromnych kartonach, pojawiają się rysowane sinymi uderzeniami pędzla białe postacie, bohaterowie Dziadów, którzy w finalnym akordzie podbudowują ideę utworu do jego kulminacyjnejnego momentu tzw. Wielkiej Improwizacji. Trudno jest artyście przedstawić Wielką Improwizację a jeszcze trudniej wizualnie przedstawić symbol 44, który od początku swojego istnienia budził zainteresowanie, kontrowersje oraz stanowił Świętą Tajemnicę.